• Şevval Sevim

Meydan Okumaya 'Boyun Tutulması' Molası

Bir şeye karar verdikten sonra, böyle şeyler olmasının bir sebebi var mı bilmiyorum... Son çektiğim videoları düzenlemek için masaya oturduğumda mikrofonun aktif olmadığını, kameradan gelen sesimin ise sanki bomboş bir salonda yankılanıyormuş gibi geldiğini farkettim. Yenisini çekmeye niyetliyken boynum tutuldu. Bütün bunları ele alınca kendimi 'bahanelerin kraliçesi' diye tanımlayabilirim. Sonuçta bir işin başarılı olması için istikrar ve azim gerekli... Öte yandan karantina sebebiyle home-office devam ettiğim işim için hiç bir bahane üretmiyorum. Sorumluluklarım neyse onu yapmam gerekiyor diye düşünüyorum ve hatta hafta sonu, gece demeden çalışırken buluyorum kendimi.


Bunun neden tuhaf olduğuna gelelim. Fikrini sorduğum insanlar çalışmakla ilgili 2 ana fikre sahip:


Ilk kısım; çalıştıkları yerden şikayetçi olsalar dahi, işlerine, yaptıkları şeye karşı sevgi duyan insanlar. Bunun bir kaç sebebi olabilir.

*Kazandıkları para hayat kalitelerini yükseltiyordur ve bu iyi bir sebep çünkü dünyanın ekonomisi çöküyor... Hatta karantina günlerinde düşününce para ile ilgili önceliğimiz onu harcamak yerine kredi kartı borçlarını bitirmek ve kenara para atmak olmalı bence -neyse konumuz bu değil-

*Yaptıkları işi gerçekten seviyor olabilirler. Bence yetenekli olmak ve sevmek farklı şeyler. Yaptığı şeyde yetenekli olmayan ama onun için gece-gündüz çalışan biri başarılı olur. Çünkü işini fazlasıyla sahiplenir ve bu başarı getirir.


Ikinci kısım; günümüzde 'mutlu iş' diye bir tanım olmadığını deneyimlediklerini söyleyenler. Yani bunu deneyimlemişler. Hedefleri, hayalleri bambaşkaymış ve iş dünyasına girince bir bakmışlar yıllar geçmiş...


Tam da bu iki yol beni düşündürüyor. İki yolda hayatımız için çok olası değil mi? Olay tamamen o tutkuyu bulmak, onun için gözünü karartmak, risk almak, belki kaybetmek değil mi? Gerçekten en son ne zaman iyi bir heyecan sebebiyle miden kasıldı hatırlıyor musun? Heyecanımızı kaybetmiş ve ya onu hiç bulamamış olabilir miyiz?


Hayır, her şey o kadar karamsar değil tabiki... Sadece sorgulamak önemli bunu demek istiyorum. Bence ilk adım sahip olduklarını farketmek. Bugün çevrende olan sevdiğin insanlar, sevdiğin durumlara teşekkür edemezken yarın bunu bulabileceğini düşünmüyorum.



Midende o kelebekleri uçuracak şey ne?

0 görüntüleme
Yeni İçeriklerden İlk Sen
Haberdar Ol

© 2020 Sevval Sevim w Saturngezegenli

  • INSTAGRAM
  • Black YouTube Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now